Era Vath d'Arros ath Atge Mejan
     
 
 
     
 

Dab aqueth libet, l’autor, professor d’Occitan au colètge de Tornai, que nos mia en viatge dens l’espaci e dens lo temps. La hauta vath de l’Arròs qu’auhereish dus monuments màgers de l’Istòria occitana e pirenenca : lo castèth de Mauvesin e l’abadia d’Escaladiu. Shens jamei embarrà’s deguens un canton de l’espaci, qu’aubrim atau pòrtas e hièstras sus l’Istòria de França, de la Peninsula Iberica, d’Anglatèrra e tanben d’Euròpa. Que s’i parla donc d’arquitectura religiosa e militària, deus monges cistercians, de la guèrra de Cent ans, de Gaston Febus e de plan d’autas causas. Aqueth estudi n’ei pas solament destinat aus Bigordans : ne cau pas desbrembar que i a un pialòt d’abadias cistercianas – a noste e pertot en Euròpa – e que lo castèth de Mauvesin ei lo « frair » deus de Pau, Montaner, Foish… Atau, l’escolan, l’ensenhaire o, tot simplament, lo lector curiós, que descobrirà un patrimòni au còp pròche e estujat. Lo noste. Lo vòste.

Era Vath d'Arròs ath Atge Mejan : un lòc de passatge, J.P. Ferré, edicion Nosauts de Bigòrra-CDDP 65, 7 pajas, 2002.

Prètz : 3 €